۹ کاری که مدیران با انجام آن، کارمندان خوبشان را از دست می‌دهند

۸ موردی که هر کارآفرین باید بداند
۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷
تشویق یا تنبیه؟
۱ تیر ۱۳۹۷

اگر شما یک مدیر هستید، باید از این ۹ کار مطلع باشید تا بتوانید با جلوگیری از آن ها، کارمندان خوب شرکت خود را حفظ کنید:

 

 

  1. مدیرانی که بیش از اندازه از کارمندان کار می‌کشند.

هیچ چیز به اندازه‌ی کار بیش از حد خواستن، کارمندان را از بین نمی‌برد. اینکه بهترین کارمندانتان سخت مشغول تلاش باشند آنقدر وسوسه‌انگیز است که مدیران بارها دچار این اشتباه می‌شوند. فشار بیش از حد بر کارمندان برای آن‌ها مبهم است و باعث می‌شود احساس کنند مورد مجازات قرار گرفته‌اند. همچنین اثر معکوس به همراه دارد. پژوهشی که به تازگی در دانشگاه استنفورد صورت گرفته، نشان می‌دهد در صورتی که ساعت کاری از ۵۰ ساعت در هفته تجاوز کند، میزان بازدهی در واحد زمان به شدت کاهش می‌یابد و در صورتی که این میزان به ۵۵ ساعت در هفته برسد، عملاً بی بازده خواهد بود.

 

اگر مجبور به افزایش ساعت کاری کارمندان با استعداد هستید، بهتر است شرایط بهتری نیز برایشان فراهم کنید. در غیر این صورت، شغلی که تنها آزارشان می‌دهد را رها خواهند کرد. ارتقاء رتبه و تغییر عنوان راه‌های مناسبی برای این امر هستند. اگر حجم کاری را افزایش دهید اما هیچ تغییری در شرایط ایجاد نکنید، کارمندان به جستجوی کاری خواهند رفت که با آن‌ها آنطور که شایسته است، رفتار شود.

 

  1. مدیرانی که برای همکاری و کار خوب ارزش قائل نمی‌شوند.

به سادگی می‌توان قدرت پشتیبانی یک مدیر از کارمندانش را دست کم گرفت، مخصوصاً در مورد کارمندانی که خودشان ذاتاً با انگیزه هستند. اما حمایت از کارمندان نباید نادیده گرفته شود. تجلیل از افراد سخت‌کوش که تمام توانشان را در انجام کاری می‌گذارند، مورد پسند همگان است. برخی با ارتقاء رتبه و برخی دیگر با شناخته شدن، خشنود می‌شوند. مدیران باید با کارمندانشان در ارتباط باشند تا متوجه شوند چه چیزی به آن‌ها حس خوبی می‌دهد تا بتوانند در مواقع لزوم متناسب با هر شخص، به او پاداش دهند.

 

 

    ۳. مدیرانی که به کارمندانشان اهمیت نمی‌دهند.

بیش از نیمی از افرادی که کارشان را رها می‌کنند، به علت ارتباطی است که با مدیرشان دارند. شرکت‌های هوشمند، اطمینان حاصل می‌نمایند که مدیران از نحوه‌ی برخورد حرفه‌ای با افراد آگاهی داشته باشند. این مدیران هستند که باید موفقیت کارمندان را جشن بگیرند، با آن‌هایی که شرایط سختی را می‌گذرانند همدلی کنند و افراد را به چالش بکشانند. مدیرانی که در توجه واقعی به کارمندان ناموفق هستند، نرخ تغییر کارمند بالایی دارند. بیش از هشت ساعت کار روزانه برای مدیری که به هیچ چیز به جز کارایی شما فکر نمی‌کند، واقعاً غیرممکن است.

 

  1. مدیرانی که به تعهدات خود پایبند نیستند.

قول دادن به افراد شما را در موقعیتی دو سویه قرار می‌دهد که از طرفی می‌توانید آن‌ها را خیلی خوشحال کنید و از طرف دیگر ممکن است مشاهده کنید که چطور از کنارتان می‌روند. هنگامی که به قولتان عمل می‌کنید، از نظر کارمندان شخص بزرگی خواهید شد که قابل اعتماد و احترام است و این دو ویژگی خیلی مهم برای یک مدیر به شمار می‌آید. اما وقتی زیر قولتان می‌زنید، به نظر بی توجه و غیرقابل احترام می‌آیید. نکته‌ی مهم‌تر اینکه وقتی یک مدیر به گفته‌هایش احترام نمی‌گذارد، چه انتظاری از سایر افراد می‌رود؟

 

  1. مدیرانی که افراد نامناسب را استخدام می‌کنند و یا ارتقاء می‌دهند.

کارمندان خوب وسخت‌کوش مایلند با افرادی مشابه خودشان کار کنند. وقتی مدیران در استخدام افراد دقت نمی‌کنند، باعث ایجاد عدم انگیزه در کارمندان سخت‌کوش و پرتلاش می‌شود. ارتقاء جایگاه افراد نامناسب از استخدام آن‌ها نیز بدتر است. برای یک کارمند توهین بزرگی است که جایگاهی که تمام تلاشش را برای دستیابی به آن انجام داده، به فرد دیگری داده شود. جای تعجب نیست که افراد خوب از چنین شرکتی بروند.

 

 

  1. مدیرانی که اجازه نمی‌دهند افراد به دنبال علایقشان باشند.

کارکنان بااستعداد، پرشور هستند. فراهم آوردن فرصت برای رسیدن آن‌ها به علایقشان کارایی و رضایت شغلی آن‌ها را بالا می‌برد. اما بسیاری از مدیران می‌خواهند کارمندانشان در ظرف محدودی کار کنند. زیرا فکر می‌کنند اگر به کارمندان اجازه‌ی گسترش محدوده‌ی تمرکز و علایق داده شود، بازدهی آن‌ها کاهش می‌یابد. اما این تفکر بی پایه و اساس است. مطالعات نشان می‌دهد افرادی که قادر به پیگیری علایقشان در محیط کار باشند، از نظر ذهنی پنج برابر بیشتر از حالت عادی بازدهی خواهند داشت.

 

  1. مدیرانی که در افزایش مهارت‌های افراد ناتوانند.

هنگامی که از مدیران راجع به بی توجهی آن‌ها نسبت به کارمندان پرسیده می‌شود، سعی در آوردن بهانه‌هایی با استفاده از کلماتی چون “اعتماد”، “استقلال” و “توانمندسازی” می‌کنند. این دلایل کاملاً بی معنی است. مدیران خوب مدیریت می‌کنند، صرف نظر از اینکه کارمندان چقدر حرفه‌ای باشند. مدیران باید همواره به کارمندان توجه داشته باشند، به آن‌ها گوش دهند و از آن‌ها بازخورد بگیرند.

 

مدیریت ممکن است از لحظه‌ای شروع شود، اما در واقع پایانی ندارد. وقتی یک کارمند حرفه‌ای داشته باشید، باید محیطی فراهم آورید که بتواند توانمندی‌هایش را افزایش دهد. کارمندان حرفه‌ای تر نیاز به بازخورد گرفتن بیشتری دارند و این وظیفه‌ی شماست که این کار را انجام دهید. در غیر این صورت بهترین کارمندانتان تنبل و بی حوصله خواهند شد.

 

 

  1. مدیرانی که مخالف خلاقیت هستند.

اغلب کارمندان حرفه‌ای به دنبال بهتر ساختن هر چیزی که با آن سر و کار دارند، هستند. اگر به دلیل اینکه در وضعیت موجود راحتید، آن‌ها را از این تغییر و بهبود شرایط باز دارید، باعث تنفر آن‌ها از شغلشان خواهید شد. محدود کردن میل درونی آن‌ها برای خلاقیت علاوه بر آن‌ها، شما را نیز محدود خواهد کرد.

 

  1. مدیرانی که در به چالش کشیدن ذهن افراد موفق نیستند.

مدیران خوب، کارمندان را برای انجام کارهایی که در ابتدا غیرقابل تصور است به چالش می‌کشانند. به جای اهداف راحت و قابل دسترس، اهداف بلند مدتی تنظیم می‌کنند که افراد را از محدوده‌ی امنشان بیرون آورد و هر کاری که در حیطه‌ی قدرتشان باشد برای کمک به موفقیت کارمندان انجام می‌دهند. وقتی افراد حرفه‌ای و باهوش خود را در حال انجام کارهای بسیار آسان و خسته کننده ببینند، به دنبال کاری خواهند رفت که هوش و ذکاوتشان را درگیر کند.

 

اگر می‌خواهید بهترین کارمندانتان کنارتان بمانند، باید به دقت به رفتارتان با آن‌ها توجه داشته باشید. کارمندان خوب به علت مهارتشان گزینه‌های زیادی برای انتخاب دارند، پس باید کاری کنید که بخواهند برای شما کار کنند.

 

 

برای دیدن منبع، اینجا را کلیک کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *